Zekât Kimlere Verilir
Kur'an'da: "Sadakalar Allah'tan bir farz olarak fakirlere, miskinlere,üzerine memur olanlara, kalbleri ısındırılmak istenenlere , kölelere,borçlulara, Allah yolunda harcamaya ve yolculara mahsustur. Allah hakkı ile bilendir. Tam bir hüküm ve hikmet sahibidir" buyurulmuştur.
Buna göre zekat verilecekler sekiz kısımdır:
1. Fakirler: Nisap miktarından az malı olan kimseye fakir denir. Ayrıca nisap miktarına ulaşmış malı olmasına rağmen, üreyici olmayan mala sahip olan kimseye de, fakir denilmiştir. Zira bunların, ihtiyaç hâli devam eder. Zekâtı, fakir olan ilim ehline vermek, fakir olan cahile vermekten daha iyidir.
2. Miskinler ( Yoksullar ): Hiçbir şeyi bulunmayıp, dilenerek hayatını idame ettiren kimselere "Miskin" denir. İçinde bulunduğu gün için yiyeceği olan kimsenin dilenmesi helâl değildir. Dolayısıyla "Fakir" ile "Miskin" arasındaki en önemli fark buradadır. Fakir'in; nisap miktarına ulaşmamakla birlikte malı mevcuttur ve dilenmesi helâl değildir. Miskin'in ise; hiçbir şeyi bulunmayıp, dilenmesi helâldir.
3. Amiller: Amil; devletin, zahiri malların zekât ve öşrünü toplamak üzere tayin edip, memur eylediği kimselerdir. Bir mükellef, kendi malının zekâtını bizzat kendisi devlete verirse, amil bu zekât'tan hisse almaya hak kazanamaz. Amil, zengin dahi olsa sırf zekât işi ile meşgul olduğu için oradan geçimini temin edebilir.
4.Garimler: Borcu olup, nisap miktarı mala sahip olmayan veya insanlarda alacağı olup da, alması mümkün olmayan kimselere de zekât verilir. Herhangi bir felâkete Yangın, kaza vs. gibi afetlere uğramış müminler de bu kısma dahildir.
5. Mukateb Köle ve Cariyeler: Bir bedel mukabilinde azat edilmek üzere efendisi ile mukavele yapmış bulunan köle ve cariyeye "Mükâteb" denir. Onları kölelikten ve cariyelikten kurtarıp, hürriyetlerine kavuşturmak için zekât verilir.
6. Mücahitler, Allah Yolunda Olanlar: Fakirlikleri dolayısıyla cihada katılamayan gazilere zekât verilir. Hac yolunda malını ve vasıtasını kaybetmiş fakir kimseler de Allah yolundadır. Nisaba malik olan kimseye zekât vermek caiz değildir. Ancak İlim öğrenene, gaziye ve hac kafilesinden ayrılmış olan kimseye verilebilir. Talebenin fakir olmasına dikkat edilmesi daha iyi olur.
7.Yolcular: Bundan maksat; malı memleketinde kalıp, elinde bir şey bulunmayan yolcu olan garip kimsedir. Her ne kadar; aslî vatanında malı mevcut ise de, sefer halinde ona ulaşmaya kadir olmadığından, ihtiyacı kadar alması caizdir. İhtiyacından fazlasını alması ise helâl olmaz. Memleketinde malı olan yolcunun, zekât yerine borç alması daha iyidir.
8.Kalpleri İslam’a ısındırılmak istenenlere.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder